Σχετική μαγνητική διαπερατότητα (relative permeability)

Η διαπερατότητα οποιουδήποτε υλικού \mu (permeability of a specific medium, H/m) σχετίζεται με τη μαγνητική διαπερατότητα του κενού \mu_{o} (permeability of vacuum, 4π10-7 H/m) μέσω της σχετικής μαγνητικής διαπερατότητας \mu_{r} (relative permeability of the material). Η σχετική μαγνητική διαπερατότητα μπορεί εύκολα να δώσει ένα μέτρο σύγκρισης της δυνατότητας μαγνήτισης διαφορετικών υλικών.

Οι χάλυβες από τους οποίους κατασκευάζονται οι ηλεκτρικές μηχανές έχουν σχετική μαγνητική διαπερατότητα από 2000 έως 4000 κι ακόμη μεγαλύτερη. Αυτό σημαίνει πως για δεδομένο ρεύμα η μαγνητική ροή μέσα απο ένα τμήμα του μετάλλου είναι 2000 έως 4000 φορές μεγαλύτερη απ’ αυτή σ’ ένα αντίστοιχο τμήμα στον αέρα.

Το είδος του μετάλλου του πυρήνα των ηλεκτρικών μηχανών και των μετασχηματιστών παίζει σημαντικό ρόλο στην αύξηση αλλά και στη συγκέντρωση της μαγνητικής ροής κατά τη λειτουργία τους.

Αφού η διαπερατότητα του σιδήρου είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ αυτή του αέρα, το μεγαλύτερο τμήμα της μαγνητικής ροής σ’ έναν πυρήνα, παραμένει μέσα στο σίδηρο και δεν σκορπίζεται στη γύρω απ’ αυτόν περιοχή.

Η εξίσωση B=\mu H παρουσιάζει μια γραμμική σχέση μεταξύ των B και H με την προϋπόθεση ότι η \mu παραμένει σταθερή, όπως για παράδειγμα σε μη μαγνητικά υλικά ή σε μαγνητικά υλικά που λειτουργούν σε μια γραμμική περιοχή, αρκετά χαμηλότερα απο τη B_{sat}. Πέρα απο την B_{sat} το μαγνητικό υλικό φτάνει σε κορεσμό και η κλίση που αποδίδει τη μαγνητική διαπερατότητα (\mu = \frac{\Delta {B}}{\Delta {H}}) μπορεί να είναι πολύ μικρότερη απο τη διαπερατότητα του μέσου στη γραμμική περιοχή.